Główne problemy dorosłych diabetyków


O ile opiekę nad młodocianymi chorymi w Polsce uznać można za bardzo dobrze zorganizowaną, to nadal bardzo poważny problem stanowi gupa młodych dorosłych pacjentów. Opieka nad chorymi w wieku 25-55 lat pozostaje sprawą daleką od rozwiązania

Niedostatki tej opieki dotyczą zarówno stanów przedcukrzycowych (prediabetes), jak i cukrzycy. Ten niedostatek opieki ma dwa źródła. Z jednej strony ta grupa pacjentów często nie zdaje sobie sprawy z zagrożeń, na które jest narażona w związku z chorobą. Ponadto osoby w tym wieku zwykle pochłonięte są obowiązkami związanymi zarówno z rozwojem kariery zawodowej, jak i koniecznością opieki nad rodziną i często zapominają o konieczności zatroszczenia się również o swoje zdrowie.
Drugą przyczyną tych zaniedbań są niedostatki w funkcjonowaniu służby zdrowia. Powinno się zobligować zarówno lekarzy rodzinnych jak i specjalistów medycyny pracy do wprowadzenia do programu badań profilaktycznych rutynowego wykonywania testów służących do wczesnego wykrycia zaburzeń metabolizmu glukozy.
W chwili obecnej zagrożenie wystąpieniem cukrzycy w tej grupie pacjentów jest bardzo duże, stąd też konieczna jest bardzo staranna profilaktyka.

Stan przedcukrzycowy (prediabetes)
W tej grupie wiekowej bardzo poważnym problemem jest nierozpoznany stan przedcukrzycowy.
Ocenia się, że obecnie stan przedcukrzycowy występuje u 318 mln osób na świecie. W Polsce nie ma dokładnych badań, ale przypuszcza się, że może to być nawet około 5 mln Wczesne wykrywanie tego stanu zwiększa szanse profilaktyki.
Problemem jest fakt, że stan przedcukrzycowy bardzo często pozostaje nierozpoznany przez wiele lat. Niezbyt wysoka hiperglikemia występująca w okresie przedcukrzycowym zwykle uchodzi uwadze, ponieważ nie daje wyraźnych klinicznych objawów chorobowych. Jest to bardzo groźne, ponieważ nawet niezbyt wysoka hiperglikemia (powyżej 160 mg/dl, tzn. 8,9 mmol/l), ale utrzymująca się przez dłuższy okres powoduje uruchomienie procesów chorobowych, które prowadzą do tak zwanej glukotoksyczności. Pamiętać należy, że każda przewlekła hiperglikemia, niezależnie od jej przyczyny i nasilenia, prowadzi do uszkodzenia śródbłonka naczyń. Należy dążyć do maksymalnej normalizacji wszystkich wartości docelowych dotyczących gospodarki węglowodanowej, lipidowej oraz ciśnienia tętniczego krwi już w okresie prediabetes. Bardzo ważne jest więc przeprowadzanie badań profilaktycznych mających na celu wczesne wykrycie zaburzeń metabolizmu glukozy.
Kontrolę metabolizmu glukozy przeprowadzać należy u wszystkich osób po 45. roku życia przynajmniej co 3 lata. U osób z grup podwyższonego ryzyka rozwoju cukrzycy, monitorowanie poziomu cukru we krwi rozpocząć należy już w okresie młodzieńczym i wykonywać badanie co roku. Do takich zalicza się osoby, u których występuje nadwaga lub otyłość, niska aktywność fizyczna, choroby układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, zespół policystycznych jajników. Do tej grupy należą również kobiety, które urodziły dziecko o masie powyżej 4 kg oraz osoby z dużym obciążeniem występowaniem cukrzycy w rodzinie.
Niestety zalecenia ta bardzo często nie są realizowane, a jeśli nawet, w ramach badań okresowych, zostaną wykonane to bardzo często nie są starannie oceniane. To powoduje, że u młodych dorosłych osób bardzo rzadko rozpoznaje się stan przedcukrzycowy na tyle wcześnie, aby zapobiec rozwojowi cukrzycy.

Nieprawidłowa diagnostyka typów cukrzycy
Innym poważnym problemem w tej grupie wiekowej jest nieprawidłowe diagnozowanie typu cukrzycy, a co za tym idzie nieprawidłowe jej leczenie.
Niestety bardzo często, jeśli cukrzyca zostaje rozpoznana to automatycznie kwalifikowana jest jako cukrzyca typu 2.
Pamiętać należy, że dla prawidłowego rozpoznania typu cukrzycy konieczna jest bardzo staranna analiza wywiadu rodzinnego, bardzo staranna ocena objawów klinicznych, a także konieczne jest wykonanie dwóch podstawowych badań, które pomogą skierować rozważania różnicowe we właściwym kierunku. Te badania to oznaczenie miana autoprzeciwciał przeciwtrzustkowych, przede wszystkim miana anty GAD oraz poziomu peptydu C. To pozwoli ustalić czy nie mamy do czynienia z cukrzycą o podłożu autoimmunologicznym, głównie z cukrzycą typu LADA (latent autoimmune diabetes in the young). Jeśli wykluczymy taki typ cukrzycy to do rozważenia pozostaje rozpoznanie cukrzycy typu 2 oraz cukrzycy monogenowej (typ MODY: maturity onset diabetes of the young). Pamiętać również należy o wykluczeniu cukrzycy wtórnej towarzyszącej innym schorzeniom.
Takie zróżnicowanie typu cukrzycy ma ogromne znaczenie bowiem decyduje o podjętym sposobie leczenia.
Pamiętać należy, że wczesne rozpoznanie cukrzycy, najlepiej na etapie przedcukrzycowym, a następnie prawidłowe leczenie zaburzeń decyduje o szansach na uniknięcie powikłań przewlekłych, a w każdym razie na znaczne opóźnienie ich rozwoju.
Ponieważ omawiana grupa to grupa osób w sile wieku, o przewidywanym okresie życia przynajmniej kilkudziesięciu lat, konieczne jest podjęcie wszelkich starań, aby zapewnić tym pacjentom dobrą jakość życia i możliwość realizacji życiowych programów w zakresie życia zawodowego i rodzinnego.
Na zakończenie jeszcze raz należy przypomnieć, że u osób z obecnością czynników ryzyka rozwoju cukrzycy, monitorowanie poziomu cukru we krwi rozpocząć należy już w okresie młodzieńczym i wykonywać badanie co roku. U osób bez wymienionych wcześniej czynników ryzyka, kontrolę poziomu cukru we krwi rozpocząć należy po 45 roku życia i przeprowadzać w odstępach 3-letnich.
U pacjentów z rozpoznaną cukrzycą konieczne jest wykonanie oznaczenia miana autoprzeciwciał przeciwtrzustkowych, a także poziomu peptydu C, co ułatwi prawidłową diagnostykę typu cukrzycy.
Obecne możliwości dobrego leczenia cukrzycy są bardzo duże, nie wolno więc dopuścić, aby nie zostały wykorzystane dla dobra pacjenta.
Warto, aby w każdym domu znalazły się trzy proste urządzenia, które pomagają kontrolować stan zdrowia. Są to:
● waga łazienkowa do kontroli masy ciała,
● centymetr krawiecki do pomiaru obwodu talii
● aparat do mierzenia ciśnienia tętniczego krwi.

Piśmiennictwo na prośbę dostępne w redakcji

Tags

You may also like...

0 thoughts on “Główne problemy dorosłych diabetyków”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *