Bakterie mogą powodować cukrzycę

Występowanie zarówno cukrzycy typu 1, jak i typu 2 może mieć związek z bakteriami, które zamieszkują nasz organizm
Niewykluczone, że manipulacja składem mikroflory jelitowej może przyczynić się do spowolnienia rozwoju choroby.
Związek bakterii z cukrzycą typu 2
Ostatnio w rozważaniach nad przyczynami powstawania insulinooporności i cukrzycy coraz częściej pojawia się temat bakterii jelitowych. Mikroorganizmy te odgrywają kluczową rolę w przepuszczalności błony śluzowej przewodu pokarmowego. W ostatnich latach przyjęta została nazwa „mikrobiom” – określa się nią wszystkie bakterie, wirusy i grzyby, które zasiedlają nasze organizmy. Badania ostatnich lat sugerują, że zaburzeniom metabolicznym towarzyszą zmiany w mikroflorze jelitowej. Mikroflora jelitowa może wpływać na podwojenie gęstości naczyń włosowatych w nabłonku jelita cienkiego, co skutkuje zwiększonym wchłanianiem monosacharydów. Mikroflora jelitowa może również wpływać na metabolizm lipidów. Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe stymulują wydzielanie peptydu YY, który zmniejsza motorykę jelit, spowalnia przechodzenie treści pokarmowej w jelitach, a przez to zwiększa wchłanianie składników odżywczych, co może wpływać na rozwój otyłości. Ponadto, bakterie jelitowe odgrywają kluczową rolę w układzie odpornościowym i modulacji procesów zapalnych.
Bakterie a insulinooporność
W badaniach mikroflory jelitowej w cukrzycy typu 2 przeprowadzonych na myszach, wykazano dodatni związek między zawartością lipopolisacharydu (LPS) w osoczu krwi a przyrostem masy ciała, akumulacją trójglicerydów, insulinoopornością oraz cukrzycą typu 2. LPS jest prozapalnym elementem ściany komórkowej bakterii wchodzących w skład mikroflory jelitowej i może brać udział w rozwoju stanu zapalnego, towarzyszącego cukrzycy typu 2. Dożylne podawanie lipopolisacharydu myszom wywołuje u nich insulinooporność oraz otyłość. Wyniki uzyskane w badaniach eksperymentalnych potwierdzone zostały w badaniach na ludziach. Wyższy poziom lipopolisacharydu stwierdzono u chorych na cukrzycę niż u osób zdrowych, co może sugerować udział LPS w powstawaniu cukrzycy typu 2.

Bakterie a cukrzyca typu 1
Badano również związek między mikroflorą jelitową a cukrzycą typu 1. Badania wskazują, że istnieje wyraźny związek między tym, jakie gatunki bakterii zasiedlają nasze jelita, a rozwojem cukrzycy typu 1. W cukrzycy typu 1 zauważono zmieniony skład mikroflory jelitowej w porównaniu z mikroflorą zdrowych badanych. Zwrócono uwagę, że zmiany te wykryć można jeszcze przed wystąpieniem klinicznych objawów choroby. Przeprowadzono badania, które sugerują, że mikroflora jelitowa i jej interakcje z układem odpornościowym są ważnymi czynnikami wpływającymi na predyspozycje do występowania cukrzycy typu 1. Wiele wskazuje na to, że bakterie mikrobiomu jelit mogą zapobiegać rozwojowi cukrzycy typu 1. Obserwacja małych dzieci z genetycznymi predyspozycjami do rozwoju cukrzycy wykazała, że w ciągu pierwszych trzech lat ich życia u części z nich doszło do rozwoju cukrzycy. Okazało się, że rok przed pojawieniem się pierwszych objawów cukrzycy u tych dzieci nastąpił 25% spadek różnorodności w składzie gatunkowym bakterii zasiedlających jelita. Zmieniła się też proporcja między gatunkami bakterii określanych jako dobroczynne na rzecz potencjalnie szkodliwych mikrobów, które związane są z powstawaniem stanów zapalnych. Badania potwierdzają wcześniejszą hipotezę, że istnieje związek między stanem zapalnym w jelitach a cukrzycą typu 1.
Uczeni uważają, że wiedza o tym, których gatunków bakterii brakuje, a których jest w nadmiarze, stwarza możliwość spowolnienia rozwoju choroby poprzez manipulację składem mikroflory jelit. Wysunięta została też teza, że przedłużona antybiotykoterapia zaburzając bakteryjną florę jelitową może przyspieszyć rozwój cukrzycy typu 1. Przeprowadzone na myszach badania eksperymentalne polegające na modyfikacji flory bakteryjnej poprzez przeszczep bakterii bądź poprzez podawanie antybiotyków doprowadziły do tego, że szkodliwe bakterie wytworzyły odpowiedź immunologiczną, która doprowadziła do zniszczenia komórek produkujących insulinę. Prowadząca te badania prof. Deanna Gibson z Kanady stwierdziła, że to iż udało się ustalić wyraźny związek pomiędzy mikroflorą jelitową, odpowiedzią immunologiczną organizmu a rozwojem cukrzycy typu 1 może mieć duże znaczenie dla leczenia cukrzycy. Zdaniem tej autorki kolejnymi krokami jest ustalenie, które bakterie są odpowiedzialne za wywołanie cukrzycy, a które przed nią chronią, gdyż to może pomóc w opracowaniu konkretnych antybiotyków. Podstawą do tych rozważań są głównie wyniki badań eksperymentalnych prowadzonych na myszach, ale coraz więcej jest też doniesień o prowadzeniu badań roli mikrobiomów w powstawaniu otyłości i cukrzycy.
Prof. Ewa Otto-Buczkowska◄

Piśmiennictwo na prośbę dostępne w redakcji

Tags

You may also like...

0 thoughts on “Bakterie mogą powodować cukrzycę”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *